Plof

Plof.
Ik deed mijn ogen open en keek slaperig om me heen. Ik moest wel in slaap gevallen zijn. Tussen mij en de vloer lag een luchtbed. Even wist ik niet meer waar ik was. Toen zag ik mensen die ik herkende. Het waren meisjes uit mijn klas. Een van de meisjes was jarig en hield een Lord Of The Rings marathon. Iemand kwam naar mij toe en vroeg wat er aan de hand was. Ik probeerde te bedenken wat er gebeurt was.
Ik was naar de film aan 't kijken en toen er een deel afgelopen was gingen we even naar buiten, het was namelijk heel benauwd binnen. Iedereen liep al naar buiten maar ik werd ineens heel duizelig en misselijk en blijf staan waar ik stond. Waarschijnlijk ben ik toen in elkaar gezakt en op de grond wakker geworden.
Meer mensen kwamen toen naar me toe en vroegen of ik pijn had. Nee, ik was juist opgelucht. Mijn duizeligheid en misselijkheid waren weg en ik voelde me uitgerust.
Een beetje wankelig stapte ik over de luchtbedden en liep op mijn zwart met wit gestreepte sokken de tuin in..

Voor de mensen die het nu nog niet hebben begrepen; ik was dus flauwgevallen. Ik val wel vaker flauw, maar dan weet ik ook waardoor 't komt. Nu weet ik 't eigelijk niet, maar eigelijk maakt 't me ook niet zoveel uit.