Verhuizen

Ik ga verhuizen. Alwéér. Dit keer gaat het niet over verhuizen op mijn blog - waar binnenkort nog wel een stukje over komt - , maar ook in 'het echte leven' ga ik verhuizen.
Mijn moeder heeft gezegt dat ze voor het einde van het jaar wil verhuizen. Welk jaar ze precies bedoelt weet ik niet, maar ze is wel heel hard op zoek naar een huis.
Dat vind ik alleen maar fijn. Er is niks mis met dit huis, maar wel met de buurt. Ik geloof dat we hier de enige (normale) Nederlanders zijn. Nouja, mijn moeder of ik zijn niet erg normaal, maar we feesten niet tot diep in de nacht en roosteren ook geen varkens in de tuin waarna we de bezem van de buren verbranden.
Ook lig ik 's avonds altijd keurig in mijn bed en ben ik niet schreeuwend buiten om met mijn 'vriendjes' te spelen. Ik ga ook gewoon naar school.
Ooh, wat ben ik toch vreselijk normaal.
Ja, eigelijk haat ik 't hier. Bij mijn vader haat ik 't niet. Daar wonen alleen maar oude mensen, en die lopen niet gillend op straat, gelukkig.