Woensdag, kutdag.

Allereest; sorry voor mijn 'groffe' taalgebruik, maar 't was ook gewoon bestwel een vreselijke dag.

Woensdag behoort niet tot mijn favoriete dagen. Nouja, eerst wel. Op de basisschool was je dan om 1 uur uit, maar nu is het een van mijn langste dagen.
Dit ging fout;

• Op woensdag heb ik alle saaie vakken gepropt in een dag; geschiedenis, Latijn, wiskunde, techniek (een blokuur!), godsdienst en Frans. Dat zijn dus ook nog 7 uur en met saaie vakken gaat de tijd al zo langzaam.


• Ik was mijn boterhammen vergeten. Heel wonderbaarlijk had ik wel drinken. Waarschijnlijk heb ik zonder dat ik 't in de gaten had mijn drinken bijgevuld en werd toen afgeleid door iets waardoor ik vergeten ben mijn brood te smeren.


• Ik kreeg een m. o. voor Latijn. Daar ligt dan nog wel iets van geluk, want eigelijk zou ik een onvoldoende moeten hebben, maar nu had ik gewoon een waarschuwing.


• De pauzes waren verschrikkelijk saai. Dat kwam omdat het regende waardoor we niet naar buiten konden en we binnen in de hal moesten staan waar het heel benauwd was. Dan waren er ook nog examens in de aulo waardoor de congierges heel de tijd bezig waren mensen te waarschuwen omdat ze niet genoeg hun kop dicht hielden.


• Ik had een toets voor Frans, maar ik kon me heel slecht concentreren.


• Na school wilde ik nog even langs mijn moeder om een broek op te halen. Helaas dicht ik slim te zijn door alleen de sleutels van mijn vader mee te nemen. Als ik namelijk ook mee heb heb ik heel veel sleutels wat irritant is. Toen stond ik daar dus aan de dichte deur en er was niemand thuis.
  Ik belde mijn moeder om te vragen of ik de sleutel bij haar op haar werk kon halen. Mijn batterij van m'n mobiel was bijna leeg, maar gelukkig nog wel genoeg om te bellen. Uieindelijk had ik dus wel een sleutel en kon ik naar binnen.

Maar nu ik het me bedenk ging toch niet alles fout. Ik heb geen onvoldoende gekregen, ik kon toch nog naar mijn moeder, mijn mobiel was niet leeg, mijn mp3-speler was dan wel leeg, maar ik had extra batterijen.
Uiteindelijk komt het dus weer allemaal goed en zijn er altijd weer mensen die je opvrolijken.